Wie ben je, stel je eens kort voor?

Ik ben Herald (1967), getrouwd met Anja en we hebben twee kinderen. Sinds 14 jaar ben ik lid van Oranje Nassau, begonnen als trainer van mijn zoon. Ik woonde eerst op de Schelfhorst en was lid van PH, waar ik 35 jaar lid ben geweest en bijna 10 jaar in het eerste speelde. Na 9 knieoperaties toch besloten om helemaal te stoppen.

Hoe ben je bij ons terecht gekomen?

We verhuisden naar Windmolenbroek en ik bleef eerst nog actief bij PH. Toen mijn zoon Tom ging voetballen, kozen we ON omdat het dichterbij was. Ik werd zijn trainer vanaf de Fjes en trainde later ook mijn dochter Marit in haar meidenteam. Na enkele jaren bij beide teams gestopt bij Tom en verder gegaan bij Marit, want daar zat mijn maat Rudie Bosman al bij en ben ik bij ingehaakt. Vrouwen trainen was heel anders dan de jongens waar ik aan moest wennen en wel eens heb getwijfeld.
Later vroeg de oude trainer van VR1 of ik dit team wilde trainen, wat ik deed. Nadat mijn dochter een zware blessure opliep, ben ik me volledig gaan focussen op VR1. Dit heb ik drie seizoenen gedaan. Nu train ik vrouwen 2. Ik mis het jongensvoetbal niet; ik vind dit gewoon leuk.

Hoelang loop je al rond bij onze club?

Ongeveer 14 jaar.

Wat doe je zoal bij ON?

Naast het trainerschap heb ik in de TC gezeten en zelfs tijdelijk het voorzitterschap overgenomen. Dat bestuur destijds viel na onenigheid uit elkaar, behalve Gerrit Afink. Hij is doorgegaan en heeft het vorm gegeven.
Sinds dit jaar ben ik materiaalbeheerder, wat ik na een gesprek met Bart en Roy heb opgepakt. Ik stoorde mij namelijk aan allerlei dingen. Maar als je ergens aan stoort, moet je er zelf ook wat aan doen! Ik ben elke vrijdag op de club voor materiaalbeheer, het schoonmaken van de velden en andere klussen.

Wat vind je het leukst om te doen?

Het trainen van teams blijft leuk, maar ik haal ook voldoening uit het werk op vrijdag, het fysiek bezig zijn met de doeltjes en andere klussen. Echt de simpelste dingen. Daar word ik gewoon blij van.

Wat zou je graag beter willen zien bij onze club?

Op elk gebied is er inmiddels heel veel verbeterd. Ik hoop echter nog dat we de mentaliteit en omgang met onze spullen nog kunnen verbeteren. We hebben een geweldig mooi sportcomplex. Dit moeten we mooi houden! We moeten beter communiceren, vooral richting trainers en leiders, en zorgen dat iedereen netjes met het materiaal omgaat.

Wat is jouw mooiste herinnering bij onze club?

Poh… Cliché, maar natuurlijk de kampioenschappen van mijn zoon en dochter. Ook ben ik trots op de groei van de meidengroepen en de verbetering van de faciliteiten voor vrouwen 1.

Waar ben je het trotst op binnen onze club?

Ik ben sowieso trots op hoe we de meidenafdeling hebben laten groeien. Op de structuur en beleid die we hebben opgebouwd voor de meidenafdeling. En ik ben trots op de nieuwe vrijwilligers die zich aan de club binden. Bijvoorbeeld sponsor- en communicatiecommissies die een nieuw leven krijgen. Je merkt dit aan alles, zoals ook aan de sfeer. Ik ben trots op de balans tussen mannen en vrouwen in het bestuur en het feit dat we meer respect hebben voor de dames- en meidenafdeling, dit is wel eens anders geweest. Iedereen mag hier trots op zijn!

Wat zou je doen als je voorzitter was voor een dag?

Ik wil wel even wat zeggen over onze voorzitter… Onze voorzitter heeft voorgenomen te stoppen. Ik denk dat we dit met zijn allen moeten voorkomen! Hij moet gewoon niet stoppen. Hij is een geweldige voorzitter. Hij heeft zoveel geregeld, bereikt en steun geboden aan de club. Hij vindt het misschien moeilijk om taken uit handen te geven, maar misschien kunnen wij hem met z’n allen helpen om hem van minder taken te voorzien. Dan ben ik ervan overtuigd dat hij een nog betere voorzitter kan zijn.

Als je mocht kiezen tussen alle mensen van de wereld, wie zou je dan willen zijn en waarom?

Ik zou Jurian Timber van Feyenoord voor één dag willen zijn, maar zijn moet hij niet geblesseerd zijn haha. Een dag als profvoetballer te beleven zonder last van mijn knie, dat lijkt mij wel mooi.